«Aκόμα Φοβάσαι Να Πετάξεις»

Τελευταία φορά σε δίσκο, τον συναντήσαμε το 2016 με το «Αλκοόλ , Εμμονές , Δαίμονες». Χρειάστηκε καιρός να τον ανακαλύψουμε, να τον ακούσουμε, να τον χωνέψουμε.
Μας κέρδισε, μας έδειξε οπτικές και μας καθήλωσε σε μια άλλη πραγματικότητα.
Δύο ακόμη κομμάτια από παλαιότερα ακολούθησαν, το «Μαζί μου»,το «Μεταμόρφωση» ,καθώς και πριν δύο μήνες το «Μπαστάρδι» και πλέον
ο Μόνιμος Κάτοικος , έρχεται να μας «εμβολιάσει» μουσικά,
με το νέο του δίσκο «Γάλα».
Σε μια περίοδο που κοινωνικά βρισκόμαστε σε μια νέα κρίση και μουσικά σε μια παραπλανητική αποθέωση της ραπ μουσικής , «σκάει » με φόρα
και σε συνέχεια του «Φοβάσαι να πετάξεις» που πρωτοακούσαμε το 2014 στο «Hansel & Gretel», φέτος μας γράφει πως «Ακόμα φοβάσαι να πετάξεις» .
Ένα κομμάτι που μας θυμίζει και μας συνδέει άμεσα με το παρελθόν.
Μας γυρνάει πίσω, καθώς -ταυτόχρονα -μας προχωράει στο μετά, στο τώρα.
Συνεχίζει να μας ξεναγεί στο πολυδιάστατο δικό του κόσμο, «αλλάζοντας γαλαξίες με ταχύτητα φωτός».
Κάνοντας αρκετές αναφορές από το τότε, δίνοντας ταυτότητα μέσα στους στίχους που μας αγγίζουν ακόμη μια φορά και μας ταξιδεύουν σε δικές μας αναμνήσεις και βιώματα.
Άλλωστε ποιος δεν έχει δει τον εαυτό του σε στίχους;
Κι αν ένα χαρακτηριστικό μας ταυτίζει στα λεγόμενα του Μόνιμου Κάτοικου ,
είναι σίγουρα, η συναισθηματική αμεσότητα.
«Δύσκολη είναι η αλήθεια όμως»
«Πως να στο πω; Πως να στο φέρω;
Δε ξέρω πολλά αλλά αυτό το ξέρω.
Βρίσκω χαρά στο να προσφέρω.
Πίσω τίποτα δε θέλω . Βρίσκω το νόημα σε φράσεις . Σε αμήχανα κοιτάγματα. Σε λεωφορείων στάσεις.
Είμαι εκεί που δε κοιτάζεις. Είμαι η φωνή που από παλιά σου έλεγε » Έχεις φτερά «.
Μα εσύ ακόμα φοβάσαι να πετάξεις.
Και είναι λάθος…»

«Μπήκαν αρουραίοι, όσο οι νοικοκυραίοι ήτανε έξω.
Κοινωνία που πεινάει μας εκκρίνει σ’αφήνει στην άκρη, σε φτύνει …»
Ακόμη, δεν ξεχνά να μας υπενθυμίζει κοινωνικά τη θέση που βρισκόμαστε, αυτά που ερχόμαστε αντιμέτωποι καθημερινά -και αν μη τι άλλο-ζούμε .
Ανοιχτά ενταγμένος και υποστηρικτικός σε αντιφασιστικές και αλληλέγγυες κινήσεις, όπως άλλωστε τον γνωρίσαμε απ’ τα λεγόμενά του κι όχι μόνο,
βιωματικά μέσα από τα κομμάτια του, περιγράφει τις καταστάσεις κοινωνικά
και με τη δική του οπτική δίνει τις εικόνες σε ότι αφορά τη κάθε φάση που περνά κι ο ίδιος ,αλλά και όλοι μας.

Πάντοτε, ανατρεπτικός με τον ήχο, στο νέο του δίσκο, η μουσική δίνει διαφορετικό παλμό και μας εισάγει σε νέα ακούσματα, ίσως κάποιοι θα έλεγαν και στη «νέα γενιά » του ραπ, μα σίγουρα όχι με την έννοια ή την υπόνοια της τραπ όπως είναι ή όπως την έχουνε παρουσιάσει.
Σε συμμετοχή και στα beats αυτής της νέας κυκλοφορίας έχουμε τον K ZED , και την υλοποίηση όλης της προσπάθειας συνεργατικά με τον Μόνιμο Kάτοικο.
Επίσης, έρχεται και με βίντεο κλίπ στο κομμάτι «Caucasus»,και μας παρουσιάζει, εκτός από το νέο ήχο και νέες εικόνες όπου μας βάζουν στο κλίμα αυτού του δίσκου
που μπορούμε να βρούμε και στο Spotify και στο Υoutube .

Αυτός είναι ο Μόνιμος Κάτοικος, δημιουργικός, ανατρεπτικός, ανένταχτος, φρέσκος και πέρα για πέρα αληθινός στα κομμάτια του.
Υπενθυμίζει,τονίζει και προχωράει με μεγάλα βήματα από το παρελθόν στο μέλλον και συνεχίζει να μας χαρίζει την σκέψη του με μουσική.
Είναι ο Νίκος , απ’ τη γειτονία ,απ’ τους δρόμους, απ’ τις καταλήψεις
απ’ τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους,
στην υγειά του, στην υγειά σε όλους!